A zatem czy mamy podstawy by się dziwić, że nasze dzieci coraz częściej i coraz więcej czasu spędzają przed komputerami? Przecież mają do nich dostęp niemalże nieograniczony (Wy, rodzice, jesteście jeszcze w pracy gdy Wasze dziecko wraca ze szkoły, rzuca plecak na sofę i biorąc w locie kanapkę czy, co gorsze, paczkę chipsów, odpala komputer) i chętnie z tego dostępu korzystają. No dobrze, ale…

No właśnie, niestety pojawia się przykre ale. Otóż dzieci nie potrafią korzystać z komputerów rozsądnie i nie pilnowane mogą zawalać przez to naukę – i nie mówię tu tylko o tak zwanych dzieciach neo, młodych z podstawówki, gimnazjum, którym najzwyczajniej się nudzi ale o Waszych dorosłych dzieciach chodzących już do liceum albo nawet na studia, które uwielbiają grać w gry online. Takie gry faktycznie potrafią wciągnąć i to na dobre. Często znamy swoich przeciwników niezależnie od tego, czy są z Polski czy z jakiegokolwiek innego kraju, wymieniamy się z nimi swoimi emailami, chatujemy i wysyłamy wiadomości na GG, ale głównie? Głównie gramy!

Dziecku nie da się zabronić grać, tak jak i nie da się zabronić robić różnych innych rzeczy… w zależności od wieku. Ale również w zależności od wieku dziecka można uciąć z nim pogawędkę na temat tego, w jakie gry powinno a w jakie nie powinno grać, wyjaśnić, czemu tak jest, ograniczyć czas – jeśli przelewa im się on przez palce – zasiadania przed Internetem i pilnować dyscypliny. Z jednej strony po partnersku, z drugiej strony tak, by dziecko wiedziało, że są nakazy i zakazy które obowiązują i należy ich bezwzględnie przestrzegać.